İki yaşından sonra hayal gücü hızla gelişir. Çocuk artık görmediği şeyleri de düşünebilir — ve bu, karanlıkta bazen hoşa gitmeyen bir yeteneğe dönüşür. Gece korkuları bu dönemin olağan bir parçası.
Neden şimdi başladı?
Daha önce korkmayan bir çocuğun aniden karanlıktan çekinmeye başlaması kafa karıştırıcı olabilir. Ancak bu bir gerileme değil, gelişim işaretidir: çocuk artık olasılıkları düşünebiliyor.
Gerçekle hayali ayırt etme becerisi ise henüz tam oturmamıştır. Bu yüzden "korkacak bir şey yok" cümlesi çocuğa mantıklı gelmez.
Ne işe yarar?
Korkuyu ciddiye alın
"Saçmalama", "koca adam oldun" ya da "korkulacak bir şey yok" gibi cümleler korkuyu geçirmez; sadece çocuğun size anlatmayı bırakmasına yol açar.
Bunun yerine duyguyu kabul edin: "Karanlıkta oda farklı görünüyor, biliyorum. Ben yandaki odadayım."
Kontrolü çocuğa verin
Korkunun panzehiri kontrol duygusudur. Gece lambasını çocuk seçsin, kapının ne kadar aralık kalacağına birlikte karar verin, dolabı birlikte kapatın.
Küçük seçimler bile fark yaratır çünkü çocuk "burada ben de bir şeye karar verebiliyorum" hissini kazanır.
Gündüz konuşun
Korkuyu gece yarısı çözmeye çalışmayın. Gündüz sakin bir anda odaya birlikte bakın, gölgelerin neden oluştuğunu gösterin, karanlıkta oyun oynayın.
Uyku öncesini sakin tutun
Yatıştan önceki yarım saatte ekran, heyecanlı hikâye ve hızlı oyun olmasın. Bu yaşta görülen bir görüntü, geceye kolayca taşınır.
Rutini bozmayın
Zor gecelerde en büyük yanlış düzeni tamamen değiştirmektir. Aynı sıra, aynı sözler, aynı uyku kıyafeti — tanıdıklık, güvenlik duygusunun kendisidir.
Kucakta uyutmak, yanında yatmak
Birkaç gece fazladan yakınlık göstermek sorun değildir. Ama korkulu bir dönemi kalıcı bir alışkanlığa çevirmemeye dikkat edin — sonradan geri almak, başta koymamaktan zor olur.
Orta yol: odada kalın ama yatakta değil. Birkaç gece yatak kenarında, sonra kapıya yakın, sonra kapıda. Kademeli uzaklaşma çoğu çocukta işe yarıyor.
Karabasan ve gece terrörü farkı
Bu ikisi karıştırılır ve yaklaşımları farklıdır.
Kötü rüya genelde gecenin ikinci yarısında olur. Çocuk uyanır, korktuğunu anlatır, sizi tanır ve rahatlatılmaya ihtiyaç duyar.
Gece terrörü genelde gecenin ilk saatlerinde olur. Çocuk ağlar, bağırır, gözleri açık olabilir ama aslında uyanmamıştır; sizi tanımayabilir ve sabah hiçbir şey hatırlamaz. Bu durumda uyandırmaya çalışmayın; güvende olduğundan emin olun ve geçmesini bekleyin.
Gece terrörü sık tekrarlıyorsa çocuk doktorunuza danışın.
Ne zaman doktora başvurmalı?
Korkular gündelik hayatı etkiliyorsa, çocuk gündüz de belirgin kaygı gösteriyorsa, uyku düzeni aylardır bozuksa ya da korkuların içeriği sizi endişelendiriyorsa çocuk doktorunuza başvurun.
Bu, "geçer" denip beklenmemesi gereken bir konudur; erken destek çocuğun da sizin de işinizi kolaylaştırır.
Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır ve tıbbi tavsiye yerine geçmez. Çocuğunuzun uykusu, kaygıları ve gelişimiyle ilgili sorularınızda çocuk doktorunuza danışın.